avolatio
āvolātio, ōnis, f. (avolo), das Wegfliegen, der Ausflug, Augustin. in psalm. 54. § 8 u. 13. Plur., Augustin. in psalm. 85, 7.
iste inter sponsum et sponsam inquisitiones, ‥ allocutiones, ‥ discursus et recursus, ~ones, reversiones tot et elapsus, quid inter ipsos sunt nisi quedam suavia suavis ‥ amoris signa?
nec ullis illi [sc. Christo ] ~onibus aut devolationibus ad hoc mysterium peragendum opus esse
bene namque cum unoquoque agitur si talia cum contricione culpam in eo diluant aut penam debitam †immuniant [l. imminuant ], quamvis immediatam †advelacionem [v. l. avolacionem ] anime non efficiant
āvŏlātĭō, ōnis, f. (avolo), action de sʼenvoler : Aug. Psalm. 54, 8.
Otterbournepag. 114 :
Nec etiam oblationum frequentia aut miraculorum simulacra.... Un petit poussin, qui Avola d'avec autres, qui estoient
soubz une cage.