azymitae
Latinos vere Catholicos,
atque maximi Petri familiares discipulos... cessate subsannando Azymitas vocare.
Legatio Humberti Cardinalis Sylvæ Candidæ : Et colloquium denegavit, et Ecclesias
ad Missas agendas interdixit, sicut et prius Latinorum Ecclesias clauserat, et eos
Azymitas vocans, verbis et factis ubique persecutus fuerat. Sigebertus ann.
1054 : Latinos vocabant Azymitas, et eos nimis persequentes, eorum Ecclesias
claudebant, de fermentato sacrificabant. Ita Chronic. Nangii ann. 1055.
Chronicon Reichersperg. ann. 957. Vide S. Anselmum Cantuariensem Episc. de tribus
Waleranni quæstionibus cap. 2. et Anselmum Episcopum Havelbergensem lib. 3. Dialogor. cap.
14. pag. 228. Persæ et Medi, Arabes et Turci, Azymitæ
et Saraceni, Curti et Publicani, et diversarum nationum alii multi. Simeon
Dunelmensis in Hist. Angl. : Turcos, Arabas, Saracenos, Publicanos, Azimitas,
Persas, Agulanos, et alias multas gentes in ore gladii fugantes. Sic Baldricus
lib. 2. pag. 109. Guibertus lib. 5. cap. 8. et alii Scriptores Rerum Hierosolymitanarum.
Ita etiam sua ætate Azimorum, seu
Azimitarumdominum Soldanum inscribit Sanutus pag. 8 :
Soldano Araborum, Azimorum et Turcorum.