baccha
2. baccha, ae, f., der Wein, Varr. LL. 7, 87.
2 baccha, v. bacca 2.
Signa quoque,
quibus in sublime levatis in id confœderatos accersirent, quæque ob insaniam nimirum
bellandi furentium Bacchas lingua illa vocare solebant, prorsus erigi vetuit.
Vide Becconagium.