baiulo
baiulo, to carry
Could not find baiulandum in Logeion dictionaries.
baiulandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of baiulo
bājŭlo, āre, v. a. [baiulus],
- to carry a burden, to bear something heavy, βαστάζω (mostly ante-and post-class.): ferri proprie dicimus quae quis suo corpore bajulat, portari ea, quae quis in jumento secum ducit, agi ea, quae animalia sunt, Dig. 50, 16, 235; Non. p. 79, 9; Plaut. As. 3, 3, 70 (660); id. Merc. 3, 1, 10 (508): asinus bajulans sarcinas, Phaedr. 4, 1, 5; Auct. ap. Quint. 6, 1, 47; Vulg. Marc. 14, 13.—
- II Trop.: adjectionem debiti alieni, Cod. Th. 5, 15, 3: crucem suam, Vulg. Luc. 14, 27.
bāiulo (bāiolo), āre (baiulus) = ἀχθοφορῶ (Gloss.), den Lastträger machen, auf dem Rücken od. übh. am Körper eine Last, etwas Schweres tragen, non didici baiulare (den Lastträger zu machen), nec pecua ruri pascere, Plaut.: asinus baiulans sarcinas, Phaedr.: pondus usque ad LX libras, Veget. mil.: alqm, aufhucken, Quint.: ferri proprie dicimus quae quis suo corpore baiulat, portari ea, quae quis in iumento secum ducit, ICt.: uterus, quo mulier baiulat partum, Prob. de nom. exc. 46. p. 213, 5 K.: radicem pulegii post aurem sinistram baiulabis, Th. Prisc. 4. fol. 311a.
See: bajulare
baiulō —, —, āre
- baiulus, to carry(of a heavy burden): sarcinas, Ph.