basilicaris
basilicāris, e (basilica), die Kirche betreffend, famulus, Kirchendiener, Greg. Tur. Iul. 16.
băsĭlĭcāris, e, qui a trait à une basilique : Greg. Tur. Mir. Jul. 16.
quæ Collectitia [melius
Collatitia] antea vocabatur, scilicet a conferendis mercibus ; nunc
autem Basilicaris dicitur, eo quod circa se basilicis dudum præ cæteris portis abundasse
feratur : sive quod euntibus ad Basilicas in vico almi Remigii consistentes pervia
fuerit. Ita Vita S. Guntberti Mart. n. 3. Hodie appellatur la Porte Bazée.
Baseilledicta
est.