batare
de vj s. viij d. receptis de xx acris terre ~ate anno precedenti et seminate hoc anno pro acra iiij d.
de xx acris et dimidia terre de novo ~ate hoc anno ad seminandum anno futuro pro acra xij d.
de lvj acris vasti batant’ [(sic ] et seminant’ siligine
Guillelmus, dictus Correarius, civis Lugduni dictum
Stephanum d'Aigueneus clericum impegit, Batavit violenter, et verberavit pro libito
voluntatis. Vide Battere. Ejusdem originis est vox
Gallica Batant; qua pars capitis, ubi pulsat arteria, vulgo
Le
suppliant d'icelle coignié frappa son oncle par le front ou Batant de la teste.
Aliud vero sonat Batant, in Continuat. Guil. Tyrii apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 600 :
Lors envoyerent un message Batant au roy. Et in Chron.
Sandion. tom. 8. Collect. Histor. Franc. pag. 343 : En son retor encontra li rois
un message, qui à lui venoit Batant. Hoc est, Celeriter, expedite, vulgo