bazelare
Bazalardus, nostris tiam
Bazelaire. Lit. remiss. ann. 1373. in Reg. 104. Chartoph. reg. ch. 376 :
Qui Guionetus metu mortis quendam cutellum seu
Bazelare, quem secum habebat, evaginavit,.... et eodem cutello seu
Bazelare dictum Miletum vulneravit. Aliæ ann. 1388. in Reg. 137. ch. 6 :
Le suppliant saicha un coustel ou Bazelaire, que il avoit pendu à sa
sainture. Vide supra Badelare.