bestius
bestius, a, um (bestia), einem wilden Tiere ähnlich, Commodian. instr. 1, 34, 17.
1 bēstĭus, a, um, semblable à la bête : Commod. Instr. 1, 34, 17.
Non requiris eam, sed sic quasi Bestius errans.
Quis igitur tam
ferreus, quis tam immitis, tamve Bestius excors, etc. Eadem habes tom. 5.
Annal. Bened. pag. 323. et apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 370. D. de varia fortuna
Ernesti Bavariæ Ducis :
Bestius ille gygas terræ jumenta virosque
Prosternit, etc.
Utitur etiam Persius Satyra 6. Vide Bel- luus.