bever
in ‥ arctois regionibus, ubi abundant ~eres, caudis hujusmodi ‥ viri etiam ‥ religiosi jejuniorum tempore pro pisce vescuntur
fiber, idem castorque, biver
timbrum ‥ ~eriorum seu hereminorum ‥ [(debet ] iiij d.
pro ij pellibus de ~ero ad usum regis, v s. iij d.
Bibris, Plinio lib. 32. cap. 3.
Bebrus, veteri Interpreti Juvenalis ad Sat. 12 :
Castorem Bebrum dicit. Claudian. in
Epigr. :
Nominis umbra manet veteris, nam dicere Bebrum,
Si castor niteat. Castoreum nequeo.
Papias : Bever , Beveri , mascul. est quoddam animal
Fiber idem Castorque, Bever, castoria cujus
Fiunt testiculi, castratus dicimus inde.
Bernardus Silvester, egregius versificator, inquit Gervasius Tilleber. decis. 3.
de Otiis Imp. cap. 46 :
Cisimus obrepsit, et vestitura potentes
Marturis, et spolio non leviore Bever.
Silvester Giraldus in Itiner. Cambriæ lib. 2. cap. 3 : In Germania,
Arctoisque regionibus, ubi abundant Bever, etc. Vide Petrum Damiani lib. 1. Ep.
16. lib. 2. Ep. 18. Durandus lib. 6. Rational. c. 7. n. 22 : Biverus in jejuniis
potest comedi ex parte quæ piscis videtur. Bevero, Itali dicunt. Dantes in
Inferno cant. 17 :
Lo Bevero s'asseta à far sua guerra.
MS :
Mantel ot riche de Bievre Sarazine.
Galerus de Bevaro, in Ceremon. Rom. lib. 2. sect. 1. nostris
Alteram (cappam) ex cane Pontico, quem
vulgus Beuvrum nuncupat.Et unum par chirotecarum de Bevyr.Fixerunt tentoria juxta amnem, qui Bober
dicitur Sclavonice, Castor Latine.Bersariiset
Veltrariis, inter Ministeriales, seu Palatii Officiales ab Hincmaro de Ord. Palatii c. 17. Vide Nicol. Uptonum pag. 158. et infra in
Porci suales.
Peau de bievre ou de castor. Chronicon Reichersperg. pag.
268 : Et misit ei... duos scyphos aureos, et duas vestes imperiales, et trecentas
Beverinas pelles. Ricardus Prior Hugustald. de Gestis Stephani Regis Angl. :
Prohibemus etiam Apostolica auctoritate sanctimoniales variis, seu grisiis,
sabellinis, marterinis, hereminis, Beverianis pellibus uti.Vestimenta lucida, vel nigra,
vel cum purpura, vel Bebrina nunquam in usu habeant.
Beverariæ, in Charta ann. 1117. apud Ughellum tom. 7. Ital. sacr. pag. 868. Perperam
Bivaria materia, editum in Concilio Budensi cap. 3. apud Rainaldum ann. 1279. pro
Beveraria, vel
Bevraria.