bibones
Novit enim unusquisque nostrum, et in libro experientiæ didicit, quam veneniferas
potiones serat in alveolo mentis nostræ serpens antiquus, quam varias et inutiles rerum
imagines in thalamo cordis nostri depingat, quæ tamquam minutissimi Bibones in oculos
ipsius mentis involant, imo et ministros Dei usque ad altare Domini virtutum
prosequuntur, ut brevem ibi memoriam Christi in cruce pendentis abjiciant vel
conturbent. Jul. Firmicus hac voce usus est 5. 4. sub finem ad homines bibaces
designandos : Epulones et Bibones. Vide Bibiones et Bibrones.