bifarius
Could not find bifaria in Logeion dictionaries.
bifaria feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine ablative singular of bifarius
bĭfārĭus, a, um, adj. [bis, after the analogy of the Gr. διφάσιος; cf.: ambifarius, trifarius, multifarius, etc.],
- twofold, double (as adj. only post-class.): ratio, Amm.18, 4, 3: illatio, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 39, 16 dub. (al. bifariam).—Hence, adv. in two forms.
- A bĭfārĭam (acc. fem. sc. partem), on two sides, i.e. twofold, double, in two ways, in two parts, in two places, twice, etc. (class.): ut dispertirem obsonium hic bifariam, Plaut. Aul. 2, 4, 3 (282): annus bifariam divisus, Varr. R. R. 2, 4, 14; Liv. 25, 32, 7; 41, 19, 8: bifariam quattuor perturbationes aequaliter distributae sunt, Cic. Tusc. 3, 11, 24: quam (inflexionem) bifariam contrarie simul procedentia efficiebat, id. Univ. 9: ita bifariam consules ingressi hostium fines, Liv. 3, 23, 7: gemina victoria duobus bifariam proeliis parta, id. 3, 63, 5: castra bifariam facta, id. 10, 21, 12; Dig. 38, 10, 4: bifariam laudatus est, Suet. Aug. 100: bifariam cum populo agi non potest, Messala ap. Gell. 13, 15, 8.—
- 2 Trop. (rare): bifariam intellegere aliquid, in both ways or senses, Dig. 38, 10, 4, § 2; cf. Ap. Dogm. Plat. 3, p. 39, 16.—
- B bĭfārĭes, doubly, Cassiod. de Or. 1 fin. p. 601 Garet.
bifārius, a, um (bis u. for, entsprechend dem griech. διφάσιος), zweifach, doppelt, ratio, Amm. 14, 11, 8 u. 18, 4, 3: anxietas, Amm. 19, 9, 4: natura, Zeno 2. tr. 55; vgl. Isid. ord. nat. 8, 14. – v. Pers. = ein Doppelgänger, Commodian. instr. 1, 24, 11.
†bisarius, bipertitus
civitas‥nomine censetur ~io‥Warlamecester [et ]‥Watlingcester
[Caesar ]‥regibus‥~ias et clementie simul et austeritatis direxit epistolas
bilinguis, †bibarius
dubylle-tonged , ambiloquus, ~ius, bilinguis
custodem‥cenobii quod Angli biphario vocitant onomate Maldumesburg
bĭfārĭus, (16) a, um, double : Amm. 19, 9, 4.