bifax
bĭfax, dīfax,
- two-faced, διπρόσωπος, Gloss. Lat. Gr. [bis-facies].
bĭfax, ācis (bis, facies), qui a deux visages : Gloss. Scal.
Sed si quid forte impolitum vel vitiosum per immunda labia
dixi, bicipiti labii vestri forcipe per igniferum Esaianum altaris Dei carbonem tangite,
et præputium inculti logii Bifacis ter quaternis cultris Ben-Nun quinis denis digitulis
humatis cum plebis præcidite prioris præputiis.
Quid in synagoga decurris ad Bifarios.
Isidorus Pacensis Episcopus in Chron. æra 772 : Arabas sine effectu ad
propugnacula Maurorum mittens, navibus præstolabiliter adventatis, maria transnatat : si
quos ex eis contradictores vel Bifarios, seu male machinatores aut hæreticos, quos illi
augeres vocant, reperit, gladio jugulat.
mali machinatores... quos illi Asures vocant, etc.Contradictores, Bifarios, et rebelles
interfecit. Hinc forte Beffa, Italis pro ludificatione, et
Beffareiisdem, nostris
Beffa, et Ferrarium in
Buffa.