biformis
biformis, of double form, two-formed, two-shaped
Frieze-Dennison Vergil
bifōrmis, is: adj. (bis and fōrma), of twofold shape or form, two-formed, 6.25.
Could not find biformes in Logeion dictionaries.
biformes masculine accusative plural, feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine accusative plural, masculine vocative plural, masculine nominative plural of biformis
bĭformis, e, adj. [bis-forma],
- double or two-formed, two-shaped (poet. or in post-Aug. prose): proles biformis Minotaurus, Verg. A. 6, 25: Scyllae, id. ib. 6, 286; Ov. M. 8, 156: Janus, id. F. 1, 89; 5, 424: (Hermaphroditus), id. M. 4, 387: pater, i. e. Chiron, id. ib. 2, 664: Nessus, id. ib. 9, 121: Hodites, id. ib. 12, 456: monstrum, id. ib. 8, 156: a Centaur, id. Am. 2, 12, 19; Claud. in Rufin. 1, 329 (cf. biformatus): Pan, Col. 10, 427: Glaucus, Claud. Rapt. Pros. 3, 12: Cecrops, Just. 2, 6, 7.—Trop., of a poet (as man and swan): vates, * Hor. C. 2, 20, 3: biformes hominum partus, Tac. A. 12, 64.
bifōrmis, e (bis u. forma) = δίμορφος (Gloss.), von doppelter Gestalt, doppelgestaltig, zweigestaltig, a) v. Lebl.: adverbiorum bif. regula, Rhemn. Palaem. 546, 21: bif. littera, der für zwei griechische gesetzt wird, Mar. Victorin, 1, 3, 16 G. p. 6, 13 K. – b) von leb. Wesen: Cecrops, Iustin.: biformes hominum partus, doppelgeschlechtliche, Tac.: monstra, Paneg. vet.: proles b. Minotaurus, Verg.: u. so monstrum, v. Minotaurus, Ov.: Ianus, Ov.: Glaucus, Claud.: poet., vates, beflügelter Dichter, Hor. carm. 2, 20, 2 (vgl. O. Jahn im Hermes 2, 244).
sum mihi dissimilis, vultu membrisque biformis
~is,twihiowe, swa swa bið healf mon and healf fear
catulos [canis et simie ] ‥ tam deformes ~is nature formas abhorrens
graduum collatio, facta biformi / lege
biformem / reddit enim faciem dissona prosa metro
bifōrmis e, adj.
- bi-+forma, of double form, two-formed, two-shaped: Minotaurus, V.: Ianus, O.: pater, i. e. Chiron, O.—Fig., of a poet.: vates, H.