bigus
bīgus, v. bijugus init.
bīgus, a, um, s. biiugus ➳ .
Bigue, Bigot. Hist. Harcur. tom. 3. pag. 125. ex Regestis Cameræ Computorum :
Et quia debent habere pasturam animalibus et
porcis per totam forestam, et porcos suos quietos de pasnagio recognitum, et sive quia
debent habere centum Bigos in foresta, et unum tornatorem liberum et quietum.
Vide Biga 2.Bigrus. Locum emendo ex Reg. S. Justi Cam. Comput. Paris. fol. 127. v°. col. 1 :
Recognitum etiam
fuit, quod debent habere tres Bigros in foresta, et unum tornatorem liberum et
quietum. Vide supra Bigarrius.