bisulcus
bisulcus, having two furrows, forked, cloven
Could not find bisulcae in Logeion dictionaries.
bisulcae feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular of bisulcus
bĭsulcus, a, um, adj. [bis-sulcus] (twofurrowed), hence, in gen.,
- divided into two parts, two-cleft, cloven (poet. and in post-Aug. prose): lingua, forked, Pac. ap. Non. p. 506, 17; Ov. M. 9, 65: pedes, * Lucr. 2, 356; Ov. M. 7, 113; Plin. 11, 45, 105, § 254: ungula, a cloven hoof, id. 8, 21, 30, § 73; 10, 1, 1, § 1: cauda, id. 9, 29, 46, § 85: forcipes, id. 11, 28, 34, § 97.—
- II Subst.: bĭsulca, ōrum, n. (sc. animalia), animals with cloven feet (opp. to the solidipedes), Plin. 11, 37, 85, § 212: cornigera fere bisulca, id. 11, 46, 106, § 255; 10, 65, 84, § 184; 10, 73, 93, § 199.—Rare in sing.: bisulcum oryx, Plin. 11, 46, 106, § 255.
bisulcus, a, um (bis u. sulcus), in zwei Teile gespalten, I) adi.: cauda, Plin.: lingua, Ov. (vgl. bisulcis): bisulcum aliquid ferri, Schere des Tonsor, Tert. de paen. 11. – oft vom Hufe der Tiere, ungula, Varr. fr. u. Plin.: pes, Lucr. u. Plin.: animal bisulco vestigio, Solin. – II) subst., bisulcum, ī, n. (sc. animal), ein Tier mit gespaltenen Klauen, Plin. 11, 255: gew. im Plur. (Ggstz. solipedes), Plin. 10, 199 u. 11, 254 sq. – ➳ Lucil. sat. 30, 131 wohl in obszönem Sinne.
~um, †utrumque [l. utrimque ] sulcatum
est in Britannia nostra hoc anno 1561 peregrinum animal et ~um
bĭsulcus, (16) a, um (bis, sulcus), fendu en deux, fourchu : Plin. 11, 254 || subst. -ca, n. pl., fissipèdes [par oppos. aux solipèdes], animaux dont le pied est fendu : Plin. 11, 212 || bĭsulcis, e, Pl. Pœn. 1034 ; Pacuv. 229 ; Gloss.
bi-sulcus
adj.,
- having two furrows, forked, cloven: lingua, O.: pes, O.