breviatus
brĕvĭātus, a, um, part. p. de brevio.
breviinter defunctos conscriptus. Appendix ad Marcam Hispan. col. 777 :
Quosdam de prædictis supra prætermissis personis his (hic)
Breviatos agnosce. Id sunt, Guillelmus, etc. Vide in Brevis 4.