bromosus
brōmōsus, a, um, adj., = βρωμώδης,
- stinking, fetid: caro, Cael. Aur. Acut. 2, 37: qualitas, id. Tard. 3, 2.
brōmōsus, a, um (βρωμώδης), stinkig, bockig, caro, Cael. Aur.: qualitas, Cael. Aur.: aqua, Eccl.
cum odore †brimoso [v. l. brumoso ] et gustu amaro
brōmōsus, a, um, (βρῶμος), nauséabond : Gloss. 4, 489, 15 ; C. Aur. Chron. 1, 6, 182.
resinosuspro
resesdicitur, quia aquæ resides, et quæ non fluunt, fœtidæ sunt. Eædem Glossæ :
Et cum fœteret Brumosa aqua odore, non
permittebat, ut aliam aquam mutarent. Cælius Aurelianus Siccensis lib. 3.
Tardarum passion. cap. 2 : Corruptio acceptorum cum acore vel in Bromosam vel
fumosam transeuntium qualitatem, etc. ubi cœnosam, putidam, recte vir doctus interpretatur. Gariopontus lib. 1. cap. 12 :
Unde eructant frequenter
calidum, Brumosum, fumosum, ut est odor piscium crudorum. Ex his emendandus S.
Zeno Veronensis in Exodum Serm. 8 : Quis non intelligit, Fratres, Pascha non esse,
sed Bramosum latronis cruenti convivium ? Idem Serm. in Psal. 49 :
Sacrificium,... quod non Bramosis pecudibus, sed suavissimis moribus
comparatur. Legendum enim Brumosum, vel
Bromosium convivium. Vocis originem docent veteres Glossæ laudatæ a Turnebo lib. 28. Advers. cap. 5 :
Fœtorem et Brumum sufferre non poteram. Ex quibus patet perperam
Filesacum lib. 1. Select. pag. 241. dixisse bramosum conviviumillud esse
quod avium seu agnorum carnibus constat. Forte quod