buccella
buccella, ae, f. dim. [bucca],
- a small mouthful, morsel, Mart. 6, 75, 3; Apic. 7, 6; Vulg. Ruth, 2, 14: panis, Vulg. Gen. 18, 5.—
- II Small bread divided among the poor, Cod. Th. 14, 17, 5; cf. Salmas. Vop. Aur. 35.
buccella (bucella, buccilla, bucilla), ae, f. (Demin. v. bucca), I) ein kleiner Mundbissen, Mart. 6, 75, 3. Vulg. Ruth 2, 14 u.a. Apic. 7, 278. 294. 302; 8, 359: buccella panis, Vulg. genes. 18, 5 u.a.: reliquiae (panium) atque buccellae, Ps. Cypr. de rebapt. 8: de pane cocto candido bucellae, Anthim. 75. – II) ein kleines, unter die Armen verteiltes Brot, Cod. Theod. 14, 17, 5. – ➳ Die Form bucella (auch bucilla) od. bucela ist fast überall die der besten Hdschrn.; auch die Glossen haben neben buccella die Formen bucella u. bucilla; aber Not. Tir. 78, 32 buccilla.
si comedi bucellam meam et non comedit pupillus meus
buccilla,geofola
est melior panis mihi letificata bŭcella
Judas ‥ statim post ~am sumptam abiit
cum [rex ] intinctam ~am ori applicuisset
si quis haberet unum panem et ipsum frangeret et ‥ daret discipulis unum ~um
mussel , bolus, morcellus, ~a
a cheke , gena, bucca, ~a
buccella, æ, f. (bucca), petite bouche : N. Tir. 78, 32 || petite bouchée : Mart. 6, 75, 3 || petit pain pour les pauvres : Cod. Th. 14, 17, 5.
➳ buccilla, bucella, bucilla, bocella Gloss.
In
quibus omnibus mensis in suos meros quisque Frater de suo pane ternas, non amplius,
Buccellas intingant. Buccellæ mundæ, in l. 5. Cod. Th. de Annonis civicis, etc.
(14, 17) : Civis Romanus, qui in viginti panibus sordidis.... 50. uncias
comparabat, triginta et sex uncias in Buccellis sex mundis sine pretio
consequatur. Ubi buccellædicuntur panes parvuli rotundi, seu
Ut
sacerdotes admoneant viros et mulieres, ut ad basilicas luminaria, et incensum, et
Buccellas, et primitias offerant,
Bucellas.
oblataspanis, quæ prisca Ecclesiæ consuetudine ad usum sacrificii a populo fideli ad mensam Domini offerebantur, ad imaginem nummorum, et ad tenuissimam quamdam et levissimam formam, a veri panis specie alienam, fuisse redactos. Honorius Augustod. lib. 1 :
Et quia populo non communicante, non
erat necesse panem tam magnum fieri, statutum est in modum denarii formari.
Guibert. lib. 1. Hist. Hieros. cap. 2 : Sicut Buccellæ intinctio non sacramenti
peragendi, sed Judæ proditionis fuit ostensio. Tertullianus lib. de Monogamia,
Buccellasvocat panes, quos ministri Ecclesiæ mulieribus domum perferendos dabant. Græci vero Constantinopolitani
Buccellam vino intinctam, seu sacram Eucharistiam, vel panem Eucharisticum intinctum, ut est apud auctorem libri Miraculorum SS. Cosmæ et Damiani cap. 10. quæ quidem vox apud Dorotheum doctr. 18. pro cibo profano videtur accipienda.
Bucceam panisvel
Panem et vinumesse