bumeda
Bumede, Maritagium, tributum pro licentia nubendi dari solitum. Chart. Lothar. ann. 1135. ap. Rehtm. Chronic. Brunsw. pag. 288 :
Si
qua mulier de familia ecclesiæ servo nostro...... nupserit, data justitia quæ Bumede
dicitur in perpetuum cum marito juri nostro remaneat. Vide Grupen. de uxore
Theotisca pag. 30. Bumede, Glossar. German. col. 153. Grimm. Antiq. jur. German. pag. 384. Graff. Thesaur. Ling. Franc. vol. 2. col. 703. voce
Mieta, et Mittermaier. Element. Jur. German. § 93. f.]