cacumino
cacumino, to make pointed, sharpen
Could not find cacuminantem in Logeion dictionaries.
cacuminantem present active participle feminine accusative singular, present active participle masculine accusative singular of cacumino
căcūmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [cacumen],
- to point, make pointed (prob. formed by Ovid): summas cacuminat aures, Ov. M. 3, 195: saxoque cacuminat ensem, Sid. Carm. 7, 414: ova cacuminata, Plin. 10, 52, 74, § 145: apex in conum cacuminatus, Sid. Ep. 2, 2.
cacūmino, āvī, ātum, āre (cacumen), zuspitzen, summas aures, Ov.: saxo ensem, Sidon.: ova cacuminata, Plin.
See: cacuminare
căcūmĭnō, āvī, ātum, āre (cacumen), tr., rendre pointu, terminer en pointe : Ov. M. 3, 195 ; Plin. 10, 145.
cacūminō —, —, āre
- cacumen, to make pointed, sharpen: summas aurīs, O.