caeculto
caeculto, āre, v. n. [contr for caeculĭto, from caecus, as ausculto for ausculito, from auris],
- to be like one blind, to be dim-sighted: caecultare est caecos imitari, Paul. ex Fest. p. 45 Müll.: caeculto ἀμβλυώττω, Gloss.; Plautus: numnam mihi oculi caecultant? Paul. ex Fest. p. 62 Müll.; cf. caecutio.
caeculto, āre (zsgz. aus caeculito v. caecus) = caecutio (w. s.), numnam oculi mihi caecultant? Plaut. fr. b. Paul. ex Fest. 62, 3.
cæcultō, āre (cæcus), intr., voir trouble, avoir la berlue : Pl. d. P. Fest. 62.