cala
cāla, ae, f. [κᾶλον],
- a piece or billet of wood: scinde, puero calam ut caleas, i. e. scinde fustes et fac focum, Lucil. ap. Serv. ad Verg. A. 6, 1 (Fragm. Inc. 139).
cāla, ae, f. (καλον), ein Holzstück, Brennholz, Lucil. fr. inc. 151 (b. Serv. Verg. Aen. 6, 1). – Nbf. cālum, ī, n., Isid. 19, 34, 2.
calix ‥ a ‘~a’ que est ‘lignum’ dicta
pro j ~o aceri sc.stel
xv dol’iron et vm ~arum
pro faccione ~arum non continencium assisam contra formam statuti
cāla, æ, f. (κᾶλον), bois, bûche : Lucil. d. Serv. En. 6, 1.
Muniri
faciatis et provideri arnesiis pro Cala et destructione arborum, vinearum et bladorum
opportunis, utpote de guoys, falcibus, deytraux seu securibus, etc. Ubi
Calavidetur esse pro
Tala, T. in C. mutato, ut alibi non semel. Est autem
Talahic idem quod
Vastatio,
scissio, a Saxon. talon, Carpere, detrahere, vel f. a Gallico
Calare.
Calamendose legitur apud Marten. Anecdot. tom. 3. col. 358 :
Indomita stans Cala ferit colloque protervit. Indomita stans calce
ferit, colloque protervit.