campigenare
Camponomine moriens affatus est, ut ei veneficii crimen exprobraret. Gregorii monachi Chron. Farfense, apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 458 :
Suspirans voce qua poterat, allocutus est Camponem,
dixitque : Campigenans Campo, male quam me Campigenasti ; statimque exspiravit.
Allusio est ad ipsum nomen Campo, ac fortassis ad
Campigenos, qui Vegetio lib. 2. cap. 7. sunt
Antesignani, ideo sic nominati, quia eorum opera atque virtute
exercitii genus crescit in campo.