campsa
campsa, ae, f. = κάμπτριον (Demin. v. καμπτήρ), Auct. inc. de idiom. gen. 581, 25 K.
campsa, c. capsa : Gloss. 2, 338, 13.
Κάμψα, θήκη,
γλωσσόκομον. Alibi : Λάγνα, κάμτρα, κιβωτός.
Καμψάκη, in Menæis ad 23. Januar. in S. Maysima. Glossar. S. Benedicti cap. de
Supellectile :