cecua
Cecua, noctua, Cecuma, noctua. Joan. de Janua
Cecuniahabet, additque,
et a cecus dicitur.
Cicuma. Hauseserunt ex Græcis.
Cœcuba, Noctua, quod et ipsum rectum est. Nam et sic Noctua Græcis
vocabatur Κικκαβᾷν τὰς γλαῦκας οὕτω φωνεῖν λέγουσιν, ὅθεν καὶ
κικκαβὰς αὐτὰς λέγουσιν. οἵ δε κικυμίδας, ὡς Καλλίμαχος, κράτ᾽ ἀγαθὴ κικυμὶς,
hoc est, interprete Dacerio, qui hunc locum affert ad Festum, Cicumaet
Cecuma, sic
Cecubaet
Cicuba.