certiorare

certiorare [CL] , to make (a person) certain, apprise, inform; b (w. dat.). c (inf. pass.) name of a writ. quodsi ‥ nullam ‥ credidit quis fuisse imaginem, historiarum fide ~abitur J. Sal. Pol. 430D; ergo diem statuunt certum quo certiŏrari / ‥ concio tota queat Nig. Mir. BVM 14b; ~atur de alteritate de qua dubitaverat W. Cant. Mir. Thom. III 20; propter absenciam deforciantis, qui si presens esset possit eos [juratores] forte in multis ~are Fleta 318; 1314 quia ‥ ~ari volumus super recordo SelCCoron 70; s1355 princeps Wallie, ‥ ~atus quod ‥ venerunt ‥ post eum Avesb. 127b; to certefye, certificare, ~are CathA.  b s1459 ut velit abbas ‥ nobis de et super illorum concessione ~are per scripturam Reg. Whet. I 325.  c ~ari: quia quibusdam certis de causis ~ari voluimus Reg. Brev. 283d. (cf. Pat 1236 m. 37: 1583 breve de ~ando).