cervicosus
cervīcōsus, a, um, adj. [cervix],
- stubborn, obstinate, Eccl. Ambros. ap. Voss. Vit. L. L. 3, 4; cf.: cervicosus αὐχενίας, Gloss. Labb.
cervīcōsus, a, um (cervix), halsstarrig, Eccl.;
vgl. Gloss. ›cervicosus, αὐχένιος‹.
vgl. Gloss. ›cervicosus, αὐχένιος‹.
jam provisus est qui ~is imponeretur et quem ferre non possent
non detrectans jugum ut taurus ~us
nominatim jam et expressim in ~os terre et spurcos invehitur
rigidam ~e voluntatis tue pravitatem frangens
[Henricus II ] Judeos ‥ fovit in tantum ut in Christianos protervi et ~i exsisterent
corruit ad pedes ejus muliercula paulo ante procax et ~a
videbis fortassis juvenem ~um, studio segniter residentem
si quos tanta agitaverit ~a presumpcio quod ‥ vestris ‥ monicionibus parere contempserint
cervīcōsus, a, um, entêté, obstiné : Eccl.