chassia
In cujus litteræ fine facit mentionem de recognitione juris Chassiæ seu
venationis, quod habet in dictis nemoribus, sitis inter Ysaram et Azoaram. De anno 1224.
Grossa fuga sive Chassia in boscis, ex Ch. ann. 1302. ibid. fol. 303. Charta
ann. 1355. in Reg. 93. Chartoph. reg. ch. 173 : Cum dominus Aymannus de Pictavia,
comes Valentinensis et Diensis, habeat... dominium in subsequentibus,... sive sint...
nemora,... Chassiæ, venationes, etc. Vide infra Chaucia
2.