cingula
cingula, a girdle, belt
cingŭla, ae, v. cingulum.
cingula, ae, f. (cingo), Nbf. v. cingulum (w. vgl.) = ζωστήρ, ζώνη (Gloss.), der Gurt, Gürtel, bes. der Bauchgurt für Tiere, Ov. rem. am. 236 Calp. ecl. 6, 41. – ➳ Titin. com. 138 (u. schon Non. 536, 19) steht togula (nicht cingula) u. Ov. art. am. 3, 444 lesen Merkel u. Riese lingula.
cingŭla, (16) æ, f. (cingo), sangle, ventrière : Ov. Rem. 236 ; Calp. Ecl. 6, 41.
Cengle. Glossæ Lat. Græc. :
Cingula sunt hominum, Cingula stringit equum. Aqua torrentis miraculose tantum excrevit, quod
attigit usque ad Cingulas equorum.
Aspicis ut pressos urant juga prima juvencos, Ut nova velocem Cingula lædat equum. Cingula hominum generis neutri est ;
nam animalium genere fœminino dicimus, has
Cingulas.Item pro una grossa Cingula, Gallice Berliere, pro batello majoris campanæ,
xviij. sol.cingula ōrum, n
- cingo, a girdle, belt: aurea, V.: pueri, a sword-belt, V.—Of beasts, O.