circumventio
circumventĭo, ōnis, f. [circumvenio, II. B. 2.],
- a circumventing, defrauding (post-class. and rare): adversarii, Dig. 4, 4, 17; Cod. Just. 2, 43, 3: innocentium, Aug. Civ. Dei, 22, 22.
circumventio, ōnis, f. (circumvenio), die Umgarnung, Hintergehung, Täuschung, ICt. u. Eccl.
apostolus prohibens ‥ fratrum supergressionem ac in negotiis ~onem [cf. ]I Thess. iv 6
primum ~one insidiisque privatis quasi ludere videbuntur
ex peccati ~one seditiosa
jus suum ‥ per ~onem eorundem ‥ priori concessit
pavor ~onis timorque prodicionis quosdam invasit
sicut decet ut nostrum ‥ regimen absque ~one procedat, sic et decet ut post ~onem ad ~onis reparacionem forcius invalescat
adversariorum hastuciam et ~onem callidam suspicantes
eukaristia ‥ adnichilat fraudes demonis, non solum ejus fortitudinem sed ejus ~ones [ME: ]his wihtfule crokes
quod ‥ fratres exercent in pueris, cum eos suis ~onibus ‥ alliciunt
omnibus fraude, dolo, cavillacione, ~one et excepcione juris et facti renunciatis
circumventĭō, ōnis, f. (circumvenio), action de tromper : adversarii circumventio Hermog. Dig. 4, 4, 17, le fait de tromper lʼadversaire ; circumventiones innocentium Aug. Civ. 22, 22, pièges tendus aux innocents.