coaevus
cŏ-aevus, a, um, adj. [aevum],
- of the same age, coeval (eccl. Lat.), Aug. Serm. 38; id. Verb. Dom. 7; Prud. Cath. 12, 137; Vulg. Dan. 1, 10.
co-aevus, a, um (com u. aevum), gleichen Alters, gleichalt (klass. aequalis), Eccl.
Alfredus ‥ multos ex ~is commilitantibus a Normannia secum duxit
[Ædnothus ] ~os juvenes ‥ ad laborem invitabat
~i ejus et coetanei exercebantur ad ludos(
rex [Ozias ] notus est et ex ~is regibus et eo maxime quod anno mortis ejus natus est Romulus
inter ~os probitate et potentia major
hic jacet ‥ / princeps Wallorum Lewlinus, ‥ / gemma coevorum, flos regum preteritorum(
quanta charitas, tanta unitas, tanta et pax. ‥ tria equalia hec, tria similia et ~a tria
unde rex Francie, acriter commotus, vite sue ~am concipit invidiam
tempus et mundus, creatus in principio temporis, ~a sunt
cum unum Deum solum ‥ constet esse, nec aliquem ~um ‥ habere
Dei filius secunda numero persona est, licet sine omni consideratione temporis Deo Patri semper ~us
cŏævus, a, um (cum, ævum), contemporain : Aug. Serm. 38, 7.