coartatio
coartatio, a crowding, pressing together
cŏartātĭo (cŏarct-), ōnis, f. [coarto],
- a drawing or crowding together (rare): laxatio aut coartatio, Vitr. 9, 9: plurium in angusto tendentium, Liv. 27, 46, 2; so, militum eo loco, Auct. B. Alex. 74 fin.
coartātio, ōnis, f. (coarto), das enge Zusammenziehen, das Zusammenengen, -drängen (Ggstz. laxatio), v. Dingen u. Menschen, Vitr., Liv. u.a.
~o anhelitus, quasi cum naribus loqueretur
[proprietas angelorum ] quanto a terrestris materie ~one est remotior, tanto in contemplatione immaterialium est perfectior
ille qui tenet est de altero viro, licet de eadem matre, et coheres esse non poterit ‥ propter ~onem heredum
que erit tam confuse dispersorum ad disciplinalem cognitionis modum ~o?
~onis pavide anceps anxietas meam ‥ afflixit animam
que faciunt quod caritas diffundatur, hoc est, absque ~one timoris servilis propter amorem Cristi et ecclesie faciat intrepide quidquid sufficit ad eorum comodum et honorem
qui Dei metu sua vota ‥ non adimplet, ad illa adimplenda ~one corporali ‥ appellatur invitus
cŏartātĭō, (16) ōnis, f. (coarto), action de serrer, de réunir : Liv. 27, 46, 2 ; Vitr. Arch. 9, 9.
coartātiō (coarct-) ōnis, f
- coarto, a crowding, pressing together: plurium in angusto, L.