coarto
coarto, to press together, compress, contract, confine
Could not find coartatis in Logeion dictionaries.
coartatis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural of coarto
cŏ-arto (cŏarcto), āvi, ātum, 1, v. a., to press together, compress, contract, confine (opp. laxo, dilato, etc.; class.).
- I Prop.: faenum in struem, Col. 2, 19, 2; 8, 7, 2: alveum Tiberis (opp. laxo), Suet. Aug. 30: angustae fauces coartant iter, Liv. 28, 5, 8; so id. 33, 6, 7: viam, Dig. 43, 8, 2: forum, Tac. Or. 39; Front. Aquaed. 35: os et fauces sudario, to strangle one’s self, Val. Max. 9, 12, 7 al.: Gnaeus in oppidis coartatus, Cic. Att. 7, 10 med.: in terra, Vulg. Exod. 14, 3.—
- II Trop.
- A Of time, to abridge, shorten: tempus sponsas habendi, Suet. Aug. 34 fin.: consulatus aliorum, Tac. H. 2, 71: nox coartat iter, Ov. F. 5, 546: tempus potestatis censoriae, Val. Max. 4, 1, 3.—
- B Of discourse, to abridge, compress: ut Crassus haec quae coartavit et peranguste refersit in oratione suā, dilatet nobis atque explicet, Cic. de Or. 1, 35, 163; cf.: plura in unum librum, Plin. Ep. 1, 20, 8.—
- C ( = cogo.) To compel, constrain: aliquem ad solutionem debiti, Cod. Th. 2, 29, 2; Dig. 18, 1, 57; cf.: coarctor e duobus, pressed, urged, Vulg. Phil. 1, 23.
co-arto, āvī, ātum, āre, zusammenengen, -drängen, verengen, einengen, einpressen (Ggstz. laxare, dilatare), I) eig.: vulnus, Petr.: fenum in struem, Col.: viam, ICt.: fauces, sich erdrosseln, Val. Max.: Pompeius adhuc in oppidis coartatus, Cic. – II) übtr.: 1) in Rede u. Schrift = zusammendrängen, ut quae coartavit... dilatet nobis, Cic.: quae per plures dies dixerit, postea recisa ac purgata in unum librum, grandem quidem, unum tamen, coartasse, Plin. ep. – 2) der Zeit nach verkürzen, abkürzen, consulatum aliorum, Tac.: nox coartat iter, Ov. – 3) prägn. = cogo, zwingen, mit folg. Infin., ICt.: alqm ad solutionem, spät. ICt.
See: coartare
cŏartō, (12) āvī, ātum, āre (cum, arto), tr., serrer, presser, resserrer : Liv. 28, 5, 8 ; Cic. Att. 7, 10 || abréger, réduire : Suet. Aug. 34, fin ; Tac. H. 2, 71 ; Ov. F. 5, 546 || resserrer, condenser [dans un exposé] : Cic. de Or. 1, 163 || contraindre, forcer : Dig. 18, 1, 57.
- 1. vernauwen, inperken;
- 2. (v. taal) beknopt uitdrukken;
- 3. (poët.; postklass.) (v. tijd) verkorten, bekorten [consulatum aliorum; tempus potestatis censoriae];
- 4. samendringen; bijeenbrengen;
- 5. (jur.) dwingen.
coarto (ō) (-arcto) āvī, ātus, āre
- com- + arto, to press together, compress, contract, confine: angustae fauces coartant iter, L.: in oppidis coartatus. —Fig., to abridge, shorten: consulatum, Ta.: iter, O.—Of discourse, to abridge, compress: haec.