coeptus

coeptus, a, um, Part., from coepi.

coeptus, ūs, m. [coepi],

• a beginning, undertaking (perh. only in the foll. exs.): primos suos quasi coeptus appetendi fuisse, ut, etc., * Cic. Fin. 4, 15, 41 Madv. (cf.: coeptat appetere, id. ib. 5, 9, 24): dignas insumite mentes Coeptibus, * Stat. Th. 12, 644.

coeptus, ūs, m. (coepi), der gemachte Anfang, das Vorhaben, Unternehmen, nefarii coeptus, Cic. Cat. 1, 6 H. u. R. (Kayser coetus): primos suos quasi coeptus appetendi fuisse, ut etc., Cic. de fin. 4, 41: dignae mentes coeptibus, Stat. Theb. 12, 644.

1 cœptus, a, um, part. de cœpio.

2 cœptŭs, (15) ūs, m. , début, essai : Cic. Fin. 4, 41 || entreprise : Stat. Th. 12, 644.

coeptus , a, um. part. p. v. coepio.
被始者。興起者。

Suggest a Translation
See an image

coeptus , us. m. v. coeptum.


Suggest a Translation
See an image

coeptus (1)

• P. of coepio.

(coeptus (2) ūs), m

• coepio, a beginning, undertaking.—Only plur: suos.