coeptus
coeptus2, a beginning, undertaking
Could not find coeptusque in Logeion dictionaries.
coeptusque masculine nominative plural, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural of coeptus2
coeptus, a, um, Part., from coepi.
coeptus, ūs, m. [coepi],
- a beginning, undertaking (perh. only in the foll. exs.): primos suos quasi coeptus appetendi fuisse, ut, etc., * Cic. Fin. 4, 15, 41 Madv. (cf.: coeptat appetere, id. ib. 5, 9, 24): dignas insumite mentes Coeptibus, * Stat. Th. 12, 644.
coeptus, ūs, m. (coepi), der gemachte Anfang, das Vorhaben, Unternehmen, nefarii coeptus, Cic. Cat. 1, 6 H. u. R. (Kayser coetus): primos suos quasi coeptus appetendi fuisse, ut etc., Cic. de fin. 4, 41: dignae mentes coeptibus, Stat. Theb. 12, 644.
1 cœptus, a, um, part. de cœpio.
2 cœptŭs, (15) ūs, m. , début, essai : Cic. Fin. 4, 41 || entreprise : Stat. Th. 12, 644.
coeptus (1)
- P. of coepio.
(coeptus (2) ūs), m
- coepio, a beginning, undertaking.—Only plur: suos.