colaphus
colaphus, a blow with the fist, cuff, box on the ear
cŏlăphus, i, m., = κόλαφος,
- a blow with the fist, a cuff, a box on the ear: icere, Plaut. Pers. 5, 2, 65 (841) Ritschl: ducere, Quint. 6, 3, 83.—In plur.: in cerebro colaphos abstrudere, Plaut. Rud. 4, 3, 68 (1005); cf.: infringere alicui, Ter. Ad. 199; Plin. 8, 36, 54, § 130: incutere alicui, Juv. 9, 5: perpeti, Plaut. Capt. 1, 1, 20 (88); Ter. Ad. 245.
colaphus, ī, m. (κόλαφος), ein Schlag mit den Knöcheln der geballten Faust, der Faustschlag, colapho icere od. ferire alqm, Plaut. u. Nepot.: colaphum alci ducere, Quint., dare, Spart.: alci colaphos infringere, Ter.: ab alqo flagris, ferulis, colaphis vapulare, Sen.: colaphis caedi, Sen. u. Augustin.: colapho od. colaphis percussus, Sen. – Colaphus scherzh. Name eines Sklaven, etwa Schelle, Plaut. capt. 657.
cum colaphis caedunt et lento vimine flagri
†calapsus i. colafus, pugnus,fyst , vel tarastrus
passiones Christi fuerunt vincula, sputa, ~i, verbera, ad extremum mors ipsa
ingeminant penas, colaphos, maledicta, catenas
imago cerea quam ‥ sputis, scolaphis ac morte crucis perimi desiderabant
perventum fuit a verbis ad verbera, a colafis ad vulnera
A anteF breviatur, ut ‘colăfus’
gentes ville ‥ de Romene ‥ W. de D. presbyterum ceperuut ‥, colophis indesinenter cedentes(
collaphus, A.a buffet
cŏlăphus, (13) ī, m. (κόλαφος), coup de poing : Ter. Ad. 245 ; colaphum icere Pl. Pers. 846 [mss], donner un coup de poing ; colaphum alicui ducere Quint. 6, 3, 83, donner un coup de poing à qqn (incutere Juv. 9, 5) ; in cerebro colaphos apstrudam tuo Pl. Rud. 1007, je te bourrerai le crâne de coups de poing ; colaphos infregit mihi Ter. Ad. 199, il mʼa bourré de coups de poing.
Colli percussio, Johanni de Janua, unde
Colaphizare, collum cædere, eidem. Vide supra Alapa.
Similiter servus 121. Colaphos
accipiat. Pithœana Ictushabet. Infra § 7 :
Ictus
flagellorum. Monet Bignonius in eadem Lege MS. tit. 19. § 1. pro his verbis, Et colpus ei fallierit, legi
Colaphus, unde evincitur vocem
Colpus, ex
Colaphusdeductam.
Colée. Charta ann. 1270. ex Tabul. Carnot. :
Robin Rabardiau diseit et proposeit en dreit
par devant moy, que les devant diz escuiers au devant diz Jehan Bonnefemme... avoient
donné cols et Colées, pour lesquelx et lesqueles il avoit receu mort. Vita J. C.
MS. : Du col li donnent grans Colées, Et en la fache grans farrées. Coloier, Colaphis cædere, ibidem :
J'el vi hui main si Coloier, Et escoupir et laidengier. Coleie, in Fragm. version. antiq. passion. D. N. J. secundum Matth. laudato tom. 17. Comment. Acad. Inscript. pag. 725 :
Dons encommencerent li alquant scupir en lui, et cuverre sa
face, et batre à Coleies.Coloier, Collum scilicet seu caput cum affectatione movere, in Paraphr. PS.
MiserereMS. :
Orgeus va du col Coloiant. Leddam etiam quam a festivitate omnium SS. ad festum B. Saturnini Episcopi in
Burgo, (Ecclesia
S. Saturnini) absolvo, reddo, dimitto Clericis S. Saturnini præsentibus et
futuris. Describit idem Catellus pag. 523. Chartam aliam Guillelmi episcopi
Biterrensis ann. 1160. qua remittit Judæis commorantibus in civitate Biterris, illum
impetum et insultum, et lapidationis bellum, quod jure vel injuria more solito solebant
Christiani adversus Judæos hujus villæ facere, a prima hora diei Sabbati ante Ramos
palmarum, usque ad extremam horam secundæ feriæ post Pascha, die vel nocte, idque
remittit pro ducentis solidis Melgorensibus, quos a Judæis accepisse se fatetur. Ex quibus
patet Judæos iisdem ignominiis in urbibus passim affectos, quibus olim Christum
dehonestarant : et ut ab iis eximerentur, subinde tributa exsolvisse. Hujus autem Judaicæ
colaphizationis originem pluribus indicat Vita S. Theodardi Archiepisc. Narbonensis apud
eumdem Catellum pag. 750. et seqq.Colafizari.
colaphus ī, m
- , κόλαφος, a blow with the fist, cuff, box on the ear: quingentos colaphos infregit mihi, T.: colaphum incutimus servo, Iu.