comedo
comedo, to eat up, eat, consume, devour
comedo2, glutton
Could not find comedendum in Logeion dictionaries.
comedendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of comedo
cŏm-ĕdo, ēdi, ēsum (comessum, Prol. ad Plaut. p 102 Ritschl), or estum, 3, v. a. (comesus, the more usual form, Cato R. R. 58; Varr. R. R. 1, 2, 11; Plaut. Trin. 2, 4, 5 (406), Juv. 1, 34; Valgius ap. Diom. p. 382 P—Hence, comessurus, Plaut. Ps. 4, 7, 25 (1127): comestus, Cato R. R. 50; Cic. Clu. 62, 173, acc. to Prisc. p. 893; and Val. Max. 9, 12, ext. 6, and Didius ap. Diom. l. l.—Contr forms: comes, Plaut. Most. 1, 1, 11 (11): comest, id. ib. 3, 1, 26 (557); id. Trin. 2, 1, 20 (242), id. Truc. 2, 7, 36 (586); Lucil, Titin., Afran., Varr., Cic. Hortens. ap. Non p. 81, 9 sq., comestis, Plaut. Truc. 1, 2, 54 (148): comesse, id. Cas. 4, 1, 21 (779); id. Bacch. 4, 1, 8 (580), id. Most. 1, 1, 13 (13); id. Men. 4, 2, 64 (634); Cic. Fl. 36, 91; Cat. 23, 4: comesses, Mart. 5, 39, 10: comesset, Cic. Sest. 51, 110, Cat. 29, 15: comesto, Cato R. R. 156, 1.—Old forms: comedim, Plaut. Curc. 4, 4, 4 (560); id. Bacch. 4, 4, 91 (730); Cic. Fragm. ap. Non. p. 83, 32 comedis, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103): comedint, id. Truc. 2, 6, 53 (534)), to eat entirely up, to eat, consume (class.; esp. freq. in Plaut.).
- I Prop.: ubi oleae comesae erunt, Cato R. R. 58: ubi daps profanata comestaque erit, id. ib. 50: quod bibit, quod comest, Plaut. Trin. 2, 1, 20 (242): corbitam cibi Comesse possunt, id. Cas. 4, 1, 21 (779): quid comedent? Ter. Heaut. 255: celerius potuit (venenum) comestum quam epotum in venas permanare? Cic. Clu. 62, 173: ex se enim natos comesse fingitur solitus (Saturnus), id. N. D. 2, 25, 64: quorum Dentes vel silicem comesse possunt. Cat. 23, 4: haec porcis hodie comedenda relinques, Hor. Ep. 1, 7, 19: te muscae comedissent, Sicinius ap. Cic. Brut. 60, 217; and ap. Quint. 11, 3, 129: panem, Afer ap. Quint. 6, 3, 93.—Facetiously: lacertum Largii, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240.—
- b Prov.: tam facile vinces quam pirum volpes comest, Plaut. Most. 3, 1, 32 (563); and: cenā comesā venire, i. e. to come too late; post festum, a day after the fair, Varr. R. R. 1, 2, 11.—
- B Trop.: comedere aliquem oculis, to devour with one’s eyes, i.e. to long eagerly for, Mart. 9, 60, 3: se, to consume one’s self (by grief, sorrow, etc.), to waste or pine away, Plaut. Truc. 2, 7, 36 (586); so Cic. Hortens. Fragm. ap. Non. p. 81, 29. —
- II Meton., to waste, dissipate, spend, squander: comedunt quod habent, Plaut. Ps. 4, 7, 6 (1108); cf.: aurum in lustris, id. Bacch. 4, 4, 91 (730). meam dotem comest, Titin. ap. Non. p. 81, 16: paternam pecuniam, Novius ap. Non. p. 81, 25: nummos, Cic. Att. 6, 1, 25: cura ut valeas, ne ego te jacente bona tua comedim, id. ib. 9, 20, 3: beneficia Caesaris, id. Phil. 11, 14, 37: patrimonium, id. Sest. 52, 111; Quint. 6, 3, 74: rem (sc. familiarem), Cic. Fam. 11, 21, 2: bona, id. Sest. 51, 110; id. Fl. 36, 91; id. Fragm. ap. Non. p. 83, 32; Hor. Ep. 1, 15, 40: cantherium, i.e. its value in money, Cic. Fam. 9, 18, 4.— Hence,
- B Transf. in the lang. of comedy: comedere aliquem, to waste or consume the property of any person, Plaut. Trin. 1, 2, 65 (103); id. Most. 1, 1, 11 (11) sq.; id. Ps. 4, 7, 25 (1127); Ter. Eun. 1087.
cŏmĕdo, ōnis (cŏmĕdus, i, Paul. ex Fest. p. 58, 6 Müll.; cf. Lachm. ad Lucr. p. 139), m. [1. comedo],
- a glutton, gormandizer, Lucil. ap. Non. p. 11, 9; Varr. ib. p. 93, 21; cf. Paul. l. l.
1. com-edo, ēdī, ēsum (essum) u. estum, ere, aufessen, auf- od. verzehren, I) tr.: 1) im allg.: prandium, Plaut.: panem, Afer bei Quint.: cotidianum panem, Eccl.: panis unciam, Suet.: omne frumentum, Suet.: ficus omnes (v. einem Esel), Val. Max.: pirum, Plaut.: alcis lacertum, Cic.: alqm (v. Mücken), Cic.: semet ipsum, Ps. Quint. decl.: ex se natos (v. Saturn), Cic.: bildl. m. abstr. Obj., quid scientiae comedendum mihi apponeret, mir auftischte, Augustin. conf. 5, 3. – Sprichw., tam facile vinces, quam pirum volpes comest, Plaut. most. 559: cenā comesā venire, zu spät-, post festum kommen, Varr. r. r. 1, 2, 11. – übtr., alqm totum, aus Liebe aufessen, Lucil. sat. 4, 42: alqm oculis, mit den Augen verschlingen, pueros molles, Mart. 9, 59, 3: se, sich (vor Schmerz, Gram usw.) aufzehren, -aufreiben, Plaut. truc. 593. Cic. Hortens. fr. 17 K. – 2) prägn., durch Prassen durchbringen, verprassen, alcis dotem, Plaut.: argentum, aurum, Plaut.: bona alcis, Cic.: patrimonium, Cic.: cantherium, dessen Geldwert, Preis, Cic.: u. alqm, jmds. Vermögen durchbringen, Plaut. Pseud. 1126 u. a. Varr. sat. Men. 513. Iuven. 1, 34: hunc comedendum et ebibendum vobis propino, ich gebe euch dessen Küche u. Keller preis, Ter. eun. 1087. – II) intr. zehren, essen, de caelesti pane, Hier. ep. 78. mans. 42. p. 497 Vall. – ➳ Zsgz. Formen (s. 1. edo): comes, comest, comesset, comesse u.s.f., Plaut., Cic u.a. (s. Neue-Wagener Formenl.3 3, 616 u. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 150): comestur, Lact. de mort. pers. 33, 8: Archaist. Formen comedim etc. (= comedam etc.), bei den Komik. u. Cic. ep. 9, 20, 3 (s. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 150): comedereis (= comederis), Plaut. Men. 521. – Partic. Perf. Pass. comēsus od. comessus, Cato r. r. 58. Varr. r. r. 1, 2, 11 (cod. P comessa). Valg. fragm. bei Diom. 387, 7. Iuven. 1, 34. Auct. decl. in Sall. 7, 20: oder comestus, wie Cato r. r. 50. Varr. sat. Men. 523. Didius bei Diom. 387, 6 K. Cic. Clu. 171. Val. Max. 9, 12. ext. 6. Cael. Aur. chron. 2, 1, 9. Placit. de medic. 11, 1. Anthim. 56. p. 87, 2 R.
2. comedo, ōnis, m. (1. comedo), der Fresser, Schlemmer, Lucil. sat. 5, 41. Varr. sat. Men. 317.
~o, †forax [l. vorax ], edax
frater ille ‥ avidus erat ~o [v. l. commessor ] grossiorum
1 cŏmĕdō, (11) ĕdis ou comēs, ĕdit ou comēst, ēdī, ēsum ou estum, ĕdĕre ou ēsse, tr., ¶ 1 manger : Pl. , Ter. ; Cic. Clu. 173 ; Nat. 2, 64 ; Br. 217 ¶ 2 [fig.] a) manger, dévorer, ronger : comedere oculis Mart. 9, 60, 3, dévorer des yeux ; ipsus se comest Pl. Truc. 593, il se consume de chagrin ; b) dissiper, manger : bona comedere Cic. Sest. 110, manger son bien ; cf. Att. 6, 1, 25 ; comedere aliquem Pl. Most. 12, manger quelquʼun (le gruger) ; nobilitas comesa Juv. 1, 34, noblesse ruinée.
➳ subj. arch. comedim, īs, it, etc., Pl. , Ter. ; Cic. Fam. 9, 20, 3 ; 11, 21, 2 || comēstur Ps. Lact. Mort. 33, 8.
2 cŏmĕdō, ōnis, m. , mangeur, dissipateur : Lucil. Sat. 75.
- 1. opeten, verteren;
- 2. (metaf.) verbrassen, verkwisten, verspillen [argentum; bona alcis];
- 3. (alqm) iems. vermogen erdoor jagen, iem. te gronde richten; / voor nevenvormen zie edō².
comedo , edis, edi, esum, edere. 3. et, v. comedo
See an image
See an image
comedo , comes, medi, mestum, messe.
食。耗盡。— beneficia 辜负恩惠。— patrimonium 浪費家貲。— eum oculis 戀望彼。Comesse se 罣念。必焦。 Comedim pro Comedam.
Suggest a Translation
See an image
食。耗盡。— beneficia 辜负恩惠。— patrimonium 浪費家貲。— eum oculis 戀望彼。Comesse se 罣念。必焦。 Comedim pro Comedam.
Suggest a Translation
See an image
comedo , onis. m. et, v. comedus
See an image
See an image
com-edō ēdī, ēsus or ēstus, ēsse or edere,
- to eat up, eat, consume, devour: quid comedent?T.: (venenum) comestum: haec porcis comedenda relinques, H.—To waste, dissipate, spend, squander: nummos: patrimonium: nobilitas comesa, ruined, Iu.: Hunc comedendum nobis propino, i. e. that we may feast at his expense, T.