comminor
comminor, to threaten, menace
Could not find comminantis in Logeion dictionaries.
comminantis present active participle neuter genitive singular, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine genitive singular, present active participle feminine genitive singular of comminor
com-mĭnor, ātus, 1, v. dep.,
- to threaten one with something, esp., in milit. lang., to threaten with an attack, to menace (in prose most freq. in the histt.; not in Cic.); constr. usu. alicui aliquid; rarely alicui aliquā re, aliquem, or absol.: comminando magis quam inferendo pugnam, Liv. 10, 39, 6: impetum, Auct. B. Afr. 71: obsidionem, Liv. 31, 26, 6; 42, 7, 5: necem alicui, Suet. Caes. 14: inter se, Liv. 44, 9, 7: alicui cuspide, Suet. Caes. 62: accusationem, Dig. 5, 2, 7.— With acc. pers., Dig. 1, 16, 9, § 3; 1, 12, 1, § 10 al.—Absol.: vox comminantis audita est, Suet. Calig. 22 fin.—Part.: commĭ-nātus, a, um, in pass. signif., threatened: mors alicui, Ap. Met. 6, 26, 18; novercae nex, id. ib. 10, 6, 9.
com-minor, ātus sum, ārī, a) absol., Drohungen fallen lassen, -ausstoßen, drohen, age perge, quantum libet, comminare, Fronto: vox comminantis audita est, Suet.: duo armati procurrebant comminatique inter se, Liv. – m. Dat. pers., alci cuspide, Suet. – b) m. Acc.: α) m. Acc. sei = etwas androhen, mit etw. drohen, bes. als milit. t. t. = mit etw. eine Demonstration machen, quid conminatu's? Plaut. aul. 417 G.: c. pugnam, Liv.: obsidionem, oppugnationem, Liv.: impetum, Auct. b. Afr.: carcerem et perpetua vincula, mortem denique violentam, Apul.: accusationem, ICt.: alci necem, Suet.: Partiz. Perf. passiv, comminata mihi mors, angedrohter, Apul. met. 6, 26: comminata novercae nex, Apul. met. 10, 6. – β) mit Acc. pers. = jmd. bedrohen, alqm, Paul. dig. 1, 15, 3. § 1: c. et terrere filium, Ulp. dig. 1, 16, 9. § 3.
See: comminari
commĭnor, (13) ātus sum, ārī, intr., adresser des menaces : alicui cuspide Suet. Cæs. 62, menacer qqn en lui présentant la pointe de son épée ; quid comminatus es mihi ? Pl. Aul. 417, pourquoi me menacer ? || [avec lʼacc. de la chose] : comminari necem alicui Suet. Cæs. 14, 2, menacer qqn de mort ; comminanda oppugnatione Liv. 31, 26, 6, par la menace dʼun assaut, cf. 42, 7, 5 || part. comminatus avec sens pass. : Apul. M. 6, 26 ; 10, 6 || comminari aliquem Paul. Dig. 1, 15, 3, 1 ; Ulp. Dig. 1, 16, 9, 3.
- 1. dreigen, dreigementen maken;
- 2. (m. dat. v.d. persoon) bedreigen;
- 3. (m. acc. v.d. zaak) dreigen met [obsidionem; carcerem; mortem].
com-minor (conm-) ātus, ārī, dep.,
- to threaten, menace: pugnam, L.: inter se, L.