concessibilis

concessibilis , admissible; cf. concedere 7. b (as sb. f.) concessive proposition. videtur magis ~e Deum esse aliud a creatura que nondum est Gros. 195.  b quod ~is non repugnat formaliter alicui proposicioni demonstrabile videtur, quia omnis ~is non ponit aliquid demonstrabile juxta opinionem, in tantum quod talis bona ~is, ‘si tu es, tu es’ non ponit Deum esse nec ipsum non esse; igitur a pari ~is non valens non ponit aliqualiter demonstrabile, cum tunc ~is opposita illud negaret Wycl. Act. 93.