concinnatio
concinnātĭo, ōnis, f. [concinno] (post-class.).
- In economics, an adjusting, preparing: aquae marinae, Auct. Lemmat. ap. Cato R. R. 106.—
- II Transf., a making, composing: epistulae, Aus. Ep. 17; cf. id. ib. 7 and 15: metrorum, Mar. Vict. p. 2547 P.
concinnātio, ōnis, f. (concinno), I) die Zurechtmachung, Zubereitung, Herrichtung, aquae marinae, Cato r.r. 106: aeonum, Tert. adv. Val. 11. – II) die Verfertigung, Abfassung, epistulae, Auson. epist. 17. p. 177, 2 Schenkl: metrorum, Mar. Victorin. art. gr. 3, 1, 1. p. 100, 9 K.
vovit ‥ ccclxv [mancusas ] pro alimoniis pauperum et luminariorum †~ones [? l. ~one ] emittere
concinnātĭō, ōnis, f. (concinno), ¶ 1 préparation, apprêt : Cato Agr. 106 ¶ 2 composition [livre, lettre] : Aus. Ep. 11, 4 ; 15 ¶ 3 combinaison [métr.] : Mar. Vict. Ars Gramm. 3, 1, p. 100, 9.
Auctores
vero hujus nefandi sceleris, ut viderunt Concinnationes sui nequissimi consilii divino
judicio frustratas..... ad domos suas cum amaritudine redierunt. Vide alia
notione in Concinnare.