concinnus
concinnus, neat, pretty, elegant, pleasing, stylish
Could not find concinnior in Logeion dictionaries.
concinnior masculine vocative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of concinnus
con-cinnus, a, um, adj. [etym. dub.; acc. to Non. p. 43, 21, and p. 59, 30, from cinnus], fitly, skilfully put together or joined, well adjusted, beautiful (class.; esp. freq. in Cic. of discourse).
- I Object.
- A Prop.: sat edepol concinna est (virgo) facie, Plaut. Pers. 4, 3, 77 (546): Samos ( = venusta, elegans), pretty, Hor. Ep. 1, 11, 2: tectorium, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1, § 1: helicis folia angulosa et concinniora (for εὐρυθμότερα, in Theophr. H. P. 3, 18), Plin. 16, 34, 62, § 148: heluo, elegant, Cic. Pis. 10, 22.—
- B Trop., of discourse, beautiful, elegant, polishcd, neat, striking, etc.: (oratio) concinna, distincta, ornata, festiva, etc., Cic. de Or. 3, 25, 100: sententiae non tam graves et severae quam concinnae et venustae, id. Brut. 95, 325; cf.: concinnae sententiae (opp. probabiles), id. Or. 19, 65; and: concinnae acutaeque sententiae, id. Brut. 78, 272: versus, Hor. Ep. 2, 1, 74: sermo, id. S. 1, 10, 23: reditus ad rem aptus et concinnus, Cic. de Or. 3, 53, 203: transgressio verborum, id est hyperbaton, Quint. 9, 3, 91.—
- 2 Transf. to the person: alii in eādem jejunitate concinniores, id est, faceti, florentes etiam et leviter ornati, Cic. Or. 6, 20; Nep. Epam. 5, 1: concinnus et elegans Aristo, Cic. Fin. 5, 5, 13; cf. also of the painter Nicophanes: elegans et concinnus (pictor), Plin. 35, 10, 36, § 111. —
- II Subject. ( = commodus, II.): concinnus alicui, suited to, fit, appropriate for; of persons, suiting one's self to, courteous, pleasing, etc. (rare): viris Venus ut concinnior esset, * Lucr. 4, 1276: concinnus amicis, Hor. S. 1, 3, 50.—*
- B Concinnum est = commodum est: age, age, ut tibi maxime concinnum est, it is pleasing, agreeable, Plaut. Mil. 4, 2, 33 (1023).—Adv.
- 1 In the form concinnē, fitly, beautifully: concinne et lepide vestita, Plaut. Ep. 2, 2, 38 (218). —Of discourse, elegantly, neatly, etc., Cic. de Or. 2, 19, 81; id. N. D. 2, 27, 69; id. Rosc. Com. 16, 49.—Comp.: eloqui, Aus. Grat. Act. ad Gratian. 8: saliunt aquae, Fronto de Orat. 1, p. 242 Mai.—Sup. of the adj. and adv. apparently not in use.—
- 2 In the form concinnĭter, Gell. 18, 2.
concinnus, a, um, gehörig-, wohl zusammengefügt, I) = durch Ebenmaß und Harmonie gefallend, kunstgerecht, zierlich, nett, elegant (vgl. εὔρυθμος), 1) im allg.: sat concinnā est (virgo) facie, Plaut.: tectorium, Cic.: helluo, nach der Mode, elegant, Cic.: oculi (Ggstz. oc. disconcinni), Fronto. – 2) insbes.: a) (wie εὔρυθμος) v. der Rede u. übtr. v. Redner = in bezug auf Wortstellung u. Gedankenfolge wohlgeordnet, abgerundet, abgemessen, harmonisch, symmetrisch, gefällig (in der Form), oratio, Cic.: sententiae, Cic.: versus concinnior, Hor. – alii in eadem ieiunitate concinniores, haben eine gefälligere Form, Cic.: c. et elegans Aristo, Cic.: c. in brevitate respondendi, treffend in kurzen Antworten, Nep. – b) v. Maler, gefällig in der Manier, Nicophanes elegans et concinnus, Plin. 35, 111. – II) subj., c. alci, für etwas passend, geeignet, von Pers. sich fügend, gefällig, et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset, Lucr. 4, 1263: concinnus amicis, Hor. sat. 1, 3, 50. – dah. concinnum est, es ist bequem, es beliebt, age, age, ut tibi maxume concinnumst! Plaut. mil. 1024.
cum idem verbum crebrius ponitur ut ~ior reddatur oratio
quem concina exultacione fideles sui glorificant
~o assensu cleri et populi
quod concinnitas et inconcinnitas non dicantur absolute sed in respectu et quod unus et idem sonus sit ~us et inconcinnus
sonoris et ~is modulis philomene
concinnus, (13) a, um, ¶ 1 bien proportionné, régulier, joli, charmant : virgo concinna facie Pl. Pers. 547, jeune fille dʼune jolie figure ; folia concinniora Plin. 16, 148, feuilles plus régulières ¶ 2 disposé symétriquement, avec parallélisme : Cic. Or. 65 ; 20 || paulo concinnior versus Hor. Ep. 2, 1, 74, vers assez bien balancé || agencé par rapport à qqch., à qqn ; approprié, ajusté ; concinnus in brevitate respondendi Nep. Epam. 5, 1, plein dʼà propos dans les courtes répliques ; concinnior Lucr. 4, 1276, plus en concordance ; non inconcinnus Hor. Ep. 1, 17, 29, toujours approprié, sans discordance ; ut tibi concinnum est Pl. Mil. 1024, comme il te convient.
- 1. kunstig (gemaakt) [versus; tectorium];
- 2. (v. taalgebr.) gepolijst, elegant, evenwichtig [oratio; sententiae; sermo; -e dicere];
- 3. (v. sprekers, auteurs e.d.) mooi, knap, sierlijk, verfijnd;
- 4. (poët.) (v. personen) aardig, aangenaam [amicis].
concinnus , a, um. adj. c.
已裝飾。斯文。美。— amicis (dat.) 快友心者。— ad persuadendum 善勸人者。
Suggest a Translation
See an image
已裝飾。斯文。美。— amicis (dat.) 快友心者。— ad persuadendum 善勸人者。
Suggest a Translation
See an image
concinnus
adj.
- with comp, neat, pretty, elegant, pleasing, stylish: Samos, pretty, H.: tectorium.—Of style: oratio: poëma: versus, H.—Of persons: helluo: alii concinniores: in brevitate respondendi, apt in repartee, N.: concinnus amicis ut videatur, courteous, H.