concremo
concremo, to burn up, consume
Could not find concrematum in Logeion dictionaries.
concrematum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular, supine of concremo
con-crĕmo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to burn up, consume (perh. not before the Aug. per.): vivos igni, Liv. 3, 53, 5; cf. id. 9, 12, 8: hostilia arma subdito igne, id. 8, 30, 8: urbem igni, id. 6, 33, 4: omnia tecta, id. 5, 42, 2: domos, id. 21, 14, 4: duas naves fulminis ictu, id. 41, 9, 5: commentarios, Suet. Calig. 15: epistulas, id. Oth. 10: quantum cinnamomi, Plin. 12, 18, 41, § 83: urbes, Sen. Ep. 9, 19: funebres rogos, Sen. Hippol. 1216.
con-cremo, āvī, ātum, āre, niederbrennen, durch Brand vernichten, völlig verbrennen (b. Cic. comburere), omnia tecta, Liv.: urbes, Sen. ep.: commentarios, epistulas, Suet.: domos super se ipsos, Liv.: arma hostilia subdito igne, Liv.: eos vivos igni, Liv. – im Passiv = niederbrennen (intr.), völlig verbrennen (intr.), Puteolis duas naves fulminis ictu concrematas esse, Liv.: Volsinii oppidum Tuscorum opulentissimum totum concrematum est igne, Plin.
See: concremare
concrĕmō, (12) āvī, ātum, āre, tr., faire brûler entièrement, réduire en cendres : tecta, domos Liv. 5, 42, 2 ; 21, 14, 4, réduire en cendres les maisons ; vivos igni Liv. 3, 53, 5, brûler des hommes tout vivants ; commentarios concremavit Suet. Cal. 15, 4, il fit brûler les procès-verbaux.
con - cremō āvī, ātus, āre,
- to burn up, consume: vivos igni, L.: domos, L.