conculco
conculco, to tread upon, trample
Could not find conculcans in Logeion dictionaries.
conculcans present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of conculco
con-culco, āvi, ātum, 1, v. a. [calco], to tread under foot, to crush or bruise by treading. *
- I Prop.: vinaceos in dolia picata, Cato R. R. 25.—More freq.,
- II Trop. (cf. calco, I. B.).
- A To tread down, trample upon in a hostile manner, to abuse: istum semper illi ipsi domi proterendum et conculcandum putaverunt, Cic. Fl. 22, 53: adversarios tuos, Hier. in Isa. 14, 51, 14: miseram Italiam, Cic. Att. 8, 11, 4.—
- B To tread under foot, i.e. to despise, treat with contempt: nam cupide conculcatur nimis ante metutum, Lucr. 5, 1140: lauream, Cic. Pis. 35, 61: pontificem a pedisequis conculcari, id. Dom. 42, 110: disice et conculca ista quae extrinsecus splendent, Sen. Ep. 23, 6.
con-culco, āvī, ātum, āre (con u. calco), I) eig., zusammentreten, -stampfen, vinaceos in dolia picata, Cato r. r. 25: velut plastes (Töpfer) conculcans humum (Ton), Vulg. Isai. 41, 25: equorum ungulae conculcaverunt eam, Vulg. 4. regg. 9, 33: pes conculcet ea (ova), Vulg. Iob 39, 18: pedibus conculcabitur corona, Vulg. Isai. 28, 3. – II) übtr., feindlich niedertreten, mit Füßen treten = durch Tat u. Wort mißachten, mißhandeln, alqm, Cic.: Macedonicam lauream, Cic.: miseram Italiam, Cic.: quae extrinsecus pendent, Sen.
See: conculcare
conculcō, (13) āvī, ātum, āre (cum, calco), tr., ¶ 1 fouler avec les pieds, écraser : Cato Agr. 25 ; Varro R. 2, 2, 15 ; Lucr. 5, 1140 ; Cic. Pis. 61 ¶ 2 [fig.] fouler aux pieds, opprimer, maltraiter, tenir pour rien, mépriser : [lʼItalie] Cic. Sest. 81 ; Att. 8, 11, 4 ; [qqn] Cic. Domo 110 ; [les lois] Cic. Vat. 23 ; [les biens] Sen. Ep. 23, 6.
- 1. in elkaar trappen, plattrappen;
- 2. mishandelen; minachten, verachten.
conculcō āvī, ātus, āre
- com- + calco, to tread upon, trample: virum.—Fig., to tread down, trample, abuse, despise, contemn: istum conculcandum putaverunt: huic conculcandam Italiam tradere: lauream: rem p. conculcatam ridere.