concussus
Could not find concussaeque in Logeion dictionaries.
concussaeque feminine nominative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular, feminine vocative plural of concussus
concussaeque perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of concutio
concussus, a, um, Part. and P. a., from concutio.
concussus, ūs, m. [concutio],
- a shaking, concussion; only in abl. sing. in Lucr. 6, 290; 6, 547 (in Plin. 35, 16, 55, § 193, the better read. is concussis; v. Sillig ad h. l.).
1. concussus, a, um, PAdi. (v. concutio), aufgeregt, unruhig, Pallas aliquanto concussior, Mart. Cap. 4. § 332.
2. concussus, Abl. ū, m. (concutio), das Zusammenschütteln, das heftige Schütteln, die Erschütterung, Lucr. 6, 290 u. 547. Plin. 12, 62.
1 concussus, a, um, part. de concutio || pris adjt [décad.], inquiet, agité ; concussior Capel. 4, 332.
2 concussŭs, (15) ūs, m. (concutio), secousse, ébranlement : cæli Ov. M. 15, 811, ébranlement du ciel ; quo de concussu Lucr. 6, 290, à la suite de cette secousse.
concussus , us. m. et, v. concutio
See an image
See an image
concussus , a, um. part. p. et, v. concutio
See an image
See an image
concussus, ūs, m.: scossa, scotimento; quo de concussu Lucr a causa di questa scossa.
concussus
- P. of concutio.