concussus
Could not find concusso in Logeion dictionaries.
concusso neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of concussus
concusso perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular of concutio
concussus, a, um, Part. and P. a., from concutio.
concussus, ūs, m. [concutio],
- a shaking, concussion; only in abl. sing. in Lucr. 6, 290; 6, 547 (in Plin. 35, 16, 55, § 193, the better read. is concussis; v. Sillig ad h. l.).
1. concussus, a, um, PAdi. (v. concutio), aufgeregt, unruhig, Pallas aliquanto concussior, Mart. Cap. 4. § 332.
2. concussus, Abl. ū, m. (concutio), das Zusammenschütteln, das heftige Schütteln, die Erschütterung, Lucr. 6, 290 u. 547. Plin. 12, 62.
1 concussus, a, um, part. de concutio || pris adjt [décad.], inquiet, agité ; concussior Capel. 4, 332.
2 concussŭs, (15) ūs, m. (concutio), secousse, ébranlement : cæli Ov. M. 15, 811, ébranlement du ciel ; quo de concussu Lucr. 6, 290, à la suite de cette secousse.
concussus , us. m. et, v. concutio
See an image
See an image
concussus , a, um. part. p. et, v. concutio
See an image
See an image
concussus, ūs, m.: scossa, scotimento; quo de concussu Lucr a causa di questa scossa.
concussus
- P. of concutio.