condemnatio
condemnatio, a conviction, condemnation
condemnātĭo, ōnis, f. [condemno],
- a condemning, condemnation (post-Aug.): pecuniaria, Dig. 2, 10, 5: condemnationem facere, to condemn, ib. 42, 1, 59; or, to bring about the condemnation of one, Cod. Just. 8, 14, 8: pati, to be condemned, Dig. 4, 2, 14: post condemnationem, Gai Inst. 3, 180; opp. absolutio, Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 7, 24.
condemnātio, ōnis, f. (condemno), I) die Verurteilung (Ggstz. absolutio), Ascon. u. ICt.: condemnationem facere = verurteilen od. bewirken, daß jmd. verurteilt werde, ICt: cond. pati, verurteilt werden, ICt. – II) meton., die Bestrafung, Strafe, auch das Strafgeld, die Buße, auch im Plur., ICt. u. Scriptt. hist. Aug. (s. Dirksen Manuale in v. u. Paucker de Latin. scriptt. hist. Aug. p. 8).
nec excusatur [clericus ] a culpa, licet more solito surgat de sede judicis quando in causa sanguinis proferenda est sententia ~onis
ea que ante feloniam incepta fuerint et non perfecta ‥ non valent post convictionem et ~onem
~onem expensarum sententie debet inserere
donec cognitum fuerit quantum solutum sit de ~one ‥ et quantum debeatur
circa premissa tam de suo proprio quam de ~onibus et de financiis senescalcie sue diversas posuit pecunie quantitates
omnem accionem, racionem et deverium que ‥ rex haberet ‥ in ‥ villis ‥ que quondam fuerunt domini J. ‥, ex incursu condemp[(na ]cionibus ‥
rex officiali episcopi: ‥ cum recogniciones debitorum que non sunt de testamento vel matrimonio et ~ones eorundem ad nos ‥ pertineant
unde erat regi in magna summa pecunie condempnatus; pro qua ~one in manus regis omnia ejus temporalia erant capta
quorum custodie ‥ dominus E. fuerat propter ~ones predictas aut partem earum et propter finem nostrum comissus(
ut ‥ salutem proponerent credentibus, non credentibus minarentur ~onem
animas exponendo sempiterne ~onis precipitationibus immanissimis
in ~one diversarum conclusionum erronearum(
reprobacionem et ~onem heres[i ]um et errorum
condemnātĭō, (15) ōnis, f. (condemno), condamnation : Cic. Clu. 135 ; condemnatio pecuniaria Dig. 2, 10, 5, peine pécuniaire ; condemnationem facere Dig. 42, 1, 59, condamner ; condemnationem facere Cod. Just. 8, 14, 8, obtenir gain de cause [accusateur].
- 1. veroordeling;
- 2. straf, boete.
condemnātiō ōnis, f
- condemno, a conviction, condemnation: Oppianici.
CONDEMNATIO
CONDEMNA´TIO[ACTIO; JUDEX. ]
Condemnatio
See actio; iudex; judicial procedure.