condimentarius
Could not find condimentario in Logeion dictionaries.
condimentario neuter ablative singular, masculine dative singular, masculine ablative singular, neuter dative singular, masculine dative singular, masculine ablative singular of condimentarius
condīmentārĭus, a, um, adj. [condimentum],
- of or pertaining to spices or seasoning: caepae, Plin. 19, 6, 32, § 105: genus, id. 19, 8, 50, § 165.—
- II Subst.: condī-mentārĭus, ii, m., one who prepares or sells spices; trop.: omnium haereticorum (Platonem), Tert. Anim. 23.
condīmentārius, a, um (condimentum), zum Gewürze gehörig, cepae, Plin.: genus, Plin. – subst., a) condīmentārius, ī, m., der Gewürzkrämer, bildl., Tert. de anim. 23. – b) condīmentāria, ōrum, n., Küchenkräuter, Würzkräuter, Schol. Iuven. 3, 293.
condīmentārĭus, a, um, relatif aux assaisonnements : Plin. 19, 105 || condīmentārĭus, ĭī, subst. m. [fig.] hæreticorum condimentarius Tert. Anim. 23, le pourvoyeur des hérétiques || condīmentārĭa, ōrum, n. , salade : Schol. Juv. 3, 293.
condimentarius , a, um. adj. et, v. condimentum
See an image
See an image