congelo
congelo, to freeze together, congeal
Could not find congelatum in Logeion dictionaries.
congelatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular, supine of congelo
con-gĕlo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
- Act., to cause to freeze up, to congeal.
- A Lit.: sal, Vitr. 8, 3: oleum, Col. 1, 6, 18; 12, 50, 12: pruinas, Plin. 18, 28, 68, § 277: radices, Col. 3, 12, 1: mare congelatum, the sea being frozen, Varr. R. R. 1, 2, 4: congelati gutta nasi, Mart. 11, 98, 7.—
- B Transf., to thicken, make hard: lac, to curdle, Col. 7, 8, 6: in lapidem rictus serpentis, Ov. M. 11, 60: ubi se adeps congelaverit, Scrib. Comp. 271.—Humorously: quid prodest, si te congelat uxor anus? Mart. 14, 147, 2.—
- II Neutr., to freeze, freeze up. *
- A Lit.: Ister congelat, Ov. Tr. 3, 10, 30.—
- 2 Transf., to grow hard: lingua, Ov. M. 6, 307; 15, 415. —*
- B Trop.: gaudebam sane et congelasse nostrum amicum laetabar otio, had frozen together, i.e. had become wholly inactive, * Cic. Fam. 2, 13, 3; cf. conglacio, I. B.
con-gelo, āvī, ātum, āre, I) tr. etwas völlig gefrieren machen, A) eig.: cadentes pruinas, Plin. 18, 277. – im Passiv = völlig gefrieren, congelatur oleum, Col.: mare congelatum, das Eismeer, Varr.: congelati gutta nasi, Mart. – B) übtr., verdichten, verhärten, lac, stehen-, gerinnen machen, Col.: rictus in lapidem, Ov.: sal congelatus, Vitr.: u. refl., ubi se congelaverit adeps, sich verdickt hat, geronnen ist, Scrib. 271. – II) intr. völlig gefrieren, Ister congelat, Ov. trist. 3, 10, 30. – übtr., sich verdichten, sich verhärten, Ov. met. 6, 307; 15, 415. – im Bilde, congelasse nostrum amicum laetabar otio, eingefroren, d.i. untätig geworden, Cic. ep. 2, 13, 3.
See: congelare
congĕlō, āvī, ātum, āre, ¶ 1 tr., geler, faire geler : Plin. 18, 277 ; Val. Flacc. 3, 578 || [fig.] geler, donner froid : Mart. 14, 147, 2 || coaguler : ubi se congelaverit adeps Scrib. Comp. 271, lorsque la graisse sera figée || durcir, rendre dur : in lapidem aliquid Ov. M. 11, 61, pétrifier qqch. ¶ 2 intr., se geler : Hister congelat Ov. Tr. 3, 10, 30, lʼHister se glace || [fig.] sʼengourdir : congelare otio Cic. Fam. 2, 13, 3, sʼengourdir dans le repos.
- 1. doen bevriezen; — pass. bevriezen;
- 2. (Ov.) doen verstijven, hard maken; II. intr.
- 1. (Ov.) dichtvriezen; ➤ Ister congelat;
- 2. (Ov.) verstijven, hard worden;
- 3. (metaf.) sloom worden.
congelo , as, are. (gelu.)
凍冰。成酪。 — otio (abl.) 閒亦不動。— in lapidem 變頑石。
Suggest a Translation
See an image
凍冰。成酪。 — otio (abl.) 閒亦不動。— in lapidem 變頑石。
Suggest a Translation
See an image
con-gēlō āvī, ātus, āre,
- to freeze together, congeal: cum duro lingua palato Congelat, stiffens, O.: alqd congelat aëre tacto, is petrified, O.—Fig., to grow stiff: congelasse amicum otio.—To freeze, make stiff: in lapidem rictūs serpentis, O.