conglutino
conglutino, to join together, unite, cement
Could not find conglutinanda in Logeion dictionaries.
conglutinanda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of conglutino
con-glūtĭno, āvi, ātum, 1, v. a., to glue, cement, join together.
- I Lit. (t. t.): favos extremos inter se, Varr. R. R. 3, 16, 23; cf.: utrasque res inter se (calx), Vitr. 7, 4, 3: libros, Dig. 32, 52, § 5: carnis, Plin. 27, 6, 24, § 42: volnera recentia, id. 30, 13, 39, § 115: germinantis oculos aliquā sibi annexione, Pall. Mart. 10, 36.—
- II Trop.
- A To join, unite firmly together, to bind closely, cement (a favorite trope of Cic.; elsewhere very rare): hominem eadem, optime quae conglutinavit, natura dissolvit, Cic. Sen. 20, 73; cf.: rem dissolutam, divulsamque (sc. in oratione), id. de Or. 1, 42, 188: animi vitium cum causā peccati, Auct. Her. 2, 3, 5: amicitias, Cic. Lael. 9, 32 (opp. dissolvere); id. Att. 7, 8, 1: concordiam, id. ib. 1, 17, 10: voluntates nostras consuetudine, id. Fam. 11, 27, 2; cf.: meretricios amores nuptiis, * Ter. And. 913: quid est in Antonio praeter libidinem, crudelitatem, petulantiam, audaciam? Ex his totus conglutinatus est, composed, Cic. Phil. 3, 11, 28: affixus et conglutinatus, i. e. adhering closely to a person, Ap. Met. 9, 17, 29.—*
- B Like compono, comparo, etc., to invent, devise, contrive (a means): conglutina, Ut senem hodie doctum docte fallas, Plaut. Bacch. 4, 4, 42 (681).
con-glūtino, āvī, ātum, āre, zusammenleimen, -kleben, -fügen, I) eig.: libros, ICt.: vulnera, Plin. – absol., calx conglutinat, Vitr. – II) übtr.: 1) im allg.: ex his totus conglutinatus est, aus diesen (Lastern) ist er ganz zusammengesetzt, Cic.: hominem eadem optime, quae conglutinavit, natura dissolvit, Cic.: c. rem dissolutam divulsamque, Cic. – affixus et conglutinatus, v. jmd., der einer Person immer zur Seite bleibt, Apul. met. 9, 17. – 2) insbes.: a) eng ZUsammenknüpsen, eng verbinden, enger verknüpfen od. knüpfen, voluntates, Cic.: amicitias, Cic.: meretricios amores nuptiis, Ter.: animi vitium cum causa peccati, in enge Verbindung bringen (v. Redner), Cornif. rhet. – b) etwas (ein Mittel) aussinnen, Plaut. Bacch. 693.
See: conglutinare
conglūtĭnō, (14) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 coller ensemble, lier ensemble : Varro R. 3, 16, 23 ; Vitr. Arch. 7, 4, 3 ; vulnus Plin. 23, 3, fermer une blessure ¶ 2 [fig.] former par liaison étroite des éléments, constituer en un tout compact : sic hominem eadem optime, quæ conglutinavit, natura dissolvit Cic. CM 72, ainsi la nature qui a soudé ce tout qui est lʼhomme, excelle aussi à le désagréger ; rem, dissolutam conglutinare Cic. de Or. 1, 188, constituer en un tout un objet dʼétude morcelé || lier étroitement les éléments dʼun tout, cimenter, souder : si utilitas amicitias conglutinaret Cic. Læl. 32, si lʼintérêt scellait les amitiés ; a me conglutinata concordia Cic. Att. 1, 17, 10, accord cimenté par moi || combiner qqch. : Pl. Bacch. 693.
- 1. aan elkaar lijmen, plakken [libros; vulnera dichtplakken];
- 2. bij elkaar brengen, binden; ➤ hominem natura conglutinavit;
- 3. nauw met elkaar verbinden, aanknopen [amicitias];
- 4. (Plaut.) in elkaar flansen.
con-glūtinō āvī, ātus, āre,
- to join together, unite, cement: amores nuptiis, T. — To compose, unite, frame together: hominem: amicitias: Ex his conglutinatus, composed.