conillus
Connin, Cuniculus. Libert. Petræ assisiæ ann. 1341. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 647 :
Item quod nullus capiat in retis seu
foveis et claperiis alienis cirogrillos seu Conillos, cum canibus seu furonibus.
Lit. remiss. ann. 1456. in Reg. 183. ch. 127 : Le suppliant trouva une jeune fille
de l'age de douze ans ou environ sur le chemin,... laquelle lui demanda s'il chaçoit aux
Connins, à quoy il lui respondy que ouy aux connins privez et qu'il chaçeroit au
sien. Hinc Connineur, Haræ cuniculariæ custos vel redemptor, in aliis Lit. ann. 1350. ex Reg. 78. ch. 272 :
Goffroy Chauboneau Conineur prist ja pieça en la
garenne de l'evesque de Chartres xx. ou xxij. conins.